Toerisme : de feesten en cultuur van valencia

Kunst en humor gaan samen in de grappige "ninots" die op de lachspieren van de inwoners werken door de gedurfde kritiek op de hedendaagse samenleving en politiek. Het zijn extroverte feesten die op straat beleefd worden op het ritme en de muziek van de straatorkestjes, de geur van kleine oliebollen en warme chocolademelk en de optocht van jonge meisjes uit Valencia met hun prachtige klederdrachten. Kruit en vuur in de "mascletas" en in de vuurwerkkastelen, het aanstekelijke lawaai, de overgave voor de Maria, Virgen de los Desamparados, de verering van de heilige Jozef.... maar bovenal de persoonlijk beleefde en levende tradities die elk jaar hernieuwd worden als de Jozeffeesten beginnen.

Een louterend vuur maakt een einde aan de kortstondige pracht van de monumentale bouwsels in de nacht van 19 maart, maar het verdriet is ook kort van duur omdat een natuurlijke cyclus afgesloten wordt en met de komst van de lente een nieuwe cyclus begint die iedereen die van deze bijzondere feesten houdt, nieuwe kracht en inspiratie geeft voor de fallas-feesten van het volgende jaar.

De Paasweek is van groot belang in het zeedistrict van de stad waar de bewoners in een kleurrijke processie bijbelse figuren tot leven wekken en het lijden van Christus verbeelden.

Aan het Corpus, het feest dat het einde van de vastencyclus vormt, nemen deel aan de optocht de "rocas" (rotsen), grote pruilwagen die de bijbelse mysterieën uitbeelden, de "gigantes y cabezudos" (reuzepoppen en grote poppenkoppen), dansgroepen, de "cirialots" (ouderen die de grote waskaarsen dragen) en de verontrustende figuur van de "Moma" die de in het wit gehulde Deugd in haar strijd tegen de zeven hoofdzonden voorstelt.

De mensen uit Valencia genieten intens van de zomer in de stad tijdens de jaartmarkt in juli, een maand met concerten, stierengevechten, optredens en uiteenlopende attracties in de open lucht die afgesloten wordt met het traditionele "bloemengevecht".

De talloze muziekbandjes die de Comunidad Valenciana telt, zijn een weergave van de diepgewortelde traditie en voorliefde voor de muziek van het Valenciaanse volk en vindt zijn hoogtepunt in het jaarlijkse internationale concours voor muziekbands dat al sinds 100 jaar in juli gehouden wordt.

Als een landarbeider de regels overtreedt, moet hij voor een irrigatiejury verschijnen, in de volksmond ook wel het "Tribunal de las Aguas" (Waterrechtbank) genoemd. Dit is een instelling die al meer dan duizend jaar zonder onderbrekingen bestaat en acht landarbeiders telt die elke twee jaar op democratische wijze gekozen worden.